Stippen en Yayoi Kusama

Standard

Overal stippen, de afgelopen week… van de vloer tot het plafond. We stempelden, tekenden, kleefden ronde stickertjes, staken onze vingers in een kleitablet en goten het af met gips, speelden op de stippen op de vloer, maakten een stippenhoek met al het materiaal dat iedereen meebracht, … we zien stippen als we slapen, als het ware dus 🙂

Die Mevrouw Kusama maakte nogal indruk. We vonden haar toevallig, Juf printte wat schilderijen van haar uit, die we bestudeerden en zeer mooi bevonden, iedereen uitte zijn of haar mening en deelde mee welke ze het leukst vonden, we ontdekten dat Juf er van sommige zelfs twee had afgedrukt (‘die zijn hetzelfde!’) en hingen ze omhoog in de klas.

Maar we wilden ze wel eens zien, die ‘Mevrouw Kusama met de vreemde voornaam … onuitspreekbaar, Kusama op zich is al moeilijk genoeg’, en zochten haar op op de computer in de klas. Zo kwamen we een filmpje tegen, waarin zijzelf verscheen en een oudere dame met oranje haar en een kleed vol wormen (dixit Stan…) bleek te zijn, oudere foto’s van haarzelf en haar familie (Zana vond dat ze daar nogal dood op leek, het waren ook al zeer oude foto’s – kleuterlogica…) en we hoorden geen Nederlands maar Engels dus. Helemaal onder de indruk bleek vooral Renée, die het filmpje nog eens en nog eens wilde zien, tot het helemaal tijd was om op te ruimen, en de laptop echt wel dicht moest. Juf repliceerde ‘je kan thuis ook wel kijken, hoor, jouw mama of papa kan dat ook vinden op de computer’. Maar Renée hield voet bij stuk: ‘mijn mama kent dat niet, want die zegt altijd Musama’. Dus schreef Juf de naam in grote letters op een briefje, dat mee ging naar huis waarop mama de volgende ochtend de klas inkwam en vertelde dat ze al wel tien keer dat filmpje had moeten laten afspelen, zelfs ‘s ochtends voor ze naar school vertrokken! Juf fier, ah ja, stonden zelfs die kleuters daar op de Mèt vrijdagochtend heel trots in de micro, met als publiek de hele rest van schoolkinderen en ouders, te verkondigen dat ze over de kunstenares ‘Kusama’ aan het werken waren in de klas! Je zou van minder…

Maar we zijn er nog niet klaar mee, want die gekke zetel met witte stekels… mmm… we hebben in de klas ook een zeteltje, en veel toiletpapier, en doek,… mmm… zullen we… volgende week…??? Een luide ‘jaaaa’ met één voorwaarde: ‘hij moet wel zacht zijn, om in te zitten’.

Wordt vervolgd dus…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s