Ons ‘Gouden plan’ in uitvoer

Standard

Veel te lang geleden is het, dat Juf hier nog eens postte. We hebben het nogal druk, met vanalles en nog wat. Vooral met plannen uitvoeren die werden gemaakt. Dat is namelijk nogal belangrijk in het leven: een gouden plan maken en dat ook daadwerkelijk aanpakken. Zoals onze wandelingen. Juf zocht wat foto’s bij elkaar van de allereerste tocht door Molenbeek, de tweede schooldag van september. Om haar geheugen even op te frissen… manmanman… wat was dat… fluohesjes die niet dichtbleven en dus om de haverklap van schouders gleden, kleuters die geen hand wilden geven, juffen die nogal gespannen waren want ‘wat ging dat geven, zo de eerste schooldag voor sommigen en al meteen op stap en gaat dat wel lukken en als we maar geen ongelukken krijgen en hebben we iedereen wel mee en nu is die schoen weer open, en mannen, maak nu toch eens een rij, en hélaba, jullie moeten wel achter elkaar blijven hé, en ‘oh nee, dat gaat hier mis!’… een gouden plan… jaja…

 

 

Maar intussen zijn we half november. We hebben het niet opgegeven, nee. Halsstarrig en koppig als we zijn, zijn we blijven wandelen.

En na een keer of 10 (zelfs na de derde keer trouwens) gaat dat dus supergoed. We zijn het gewoon om ons klaar te maken rond kwart over negen op maandagochtend. We maken samen plannen over waar we naartoe willen. We deden al een zoektocht met het Drakenklasje, waarbij we voor elkaar een pijlenweg maakten, die dan weer aanleiding gaf om ook in de klas iets met pijlen te doen. We lopen (redelijk) ontspannen op het voetpad en blijven (zo goed als) ‘netjes in de rij’ 😉 We beginnen te letten op elkaar, en te zorgen dat we een hand geven aan het vriendje dat naast ons loopt, we zien ook wat er op de straat gebeurt, we hoeven niet meer naar beneden te kijken om te zien waar we onze voeten neerzetten, maar we kunnen rondkijken en vanalles opmerken. Auto’s, en speciale huizen of deuren, straten, mensen, we wandelen elke week langs het park vlakbij de school waar druk gewerkt wordt, we ontdekken leuke plekjes om te zitten of even te spelen, we praten onderweg met elkaar over wat we allemaal zien en horen en ruiken,…

Elke maandag dus, weer of geen weer (al hebben we daar al ontzettend veel geluk mee gehad… één keer regen op al die weken tijd en dan nog getrakteerd op een prachtige regenboog… dat kan tellen) de grote rode poort uit en naar links of rechts, in één grote groep of in twee groepen, met veel ‘groot’ volk (mama’s of papa’s dus, of extra juffen die op bezoek kwamen, of zoals morgen toekomstige juffen) of weinig, we blijven stappen. We zijn immers Ketjes van Molenbeek. En daar zijn we best heel fier op!

IMG_20170925_100417

About krisvandenbroeck

Ik ben Juf, afgestudeerd in 1982, en doorheen alle voorbije 36 jaar rondgezworven, op zoek naar altijd beter, mooier, nieuwer, ... Met veel ups en downs, maar ontzettend veel mooie jaren al achter de rug. Juf van Het Toverklasje maar nu klaar voor een nieuwe uitdaging: samen met mijn parallelcollega gaan we co-teachen. Toverklasje wordt Wonderwoud, en hopelijk kunnen we die prachtige naam ten volle leven. En delen, hier op de site, met verhalen over onze kleine Wondertjes.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s