Boodschap van ‘algemeen nut’ ;-) … over vertragen en verstillen.

Standard
Iemand reageerde op het stukje over ‘hsp en in de klas staan’. Iemand die de sprong wou wagen naar ‘kleuterjuf worden’, in de wetenschap dat ze hoogsensitief is. En of ik misschien wat woorden had voor haar, en even mee wilde denken over hoe en wat en zo.
Met plezier, denk ik dan, ik mailde haar intussen maar dacht: ‘eigenlijk is dit best wel een boodschap van algemeen nut’.
Niemand hoeft akkoord te gaan. Niemand hoeft te ‘begrijpen’. Het is maar wat ik zelf op dit moment, in ziekteverlof zijnde, opmerk bij mezelf, en niet onbelangrijk: ‘leer over mijzelf’.
Ik ben een chronisch slechte slaper. Al jaren. Misschien al zolang ik het me kan herinneren.
Ik krijg heel vaak de reactie ‘hoe vroeg was je nu weer op?’ en ‘jouw mails komen aan om 5u ‘s morgens!’
Het klopt ook wel. Ik ben een heel vroege vogel. Lang slapen of uitslapen is er nooit bij. Ik word ‘s nachts heel vaak wakker van pijn in mijn buik, ook al zolang ik het me kan herinneren.
Ik weet het ondertussen wel van mezelf: ik moet heel veel verwerken ‘s avonds, na een school- of een gewone dag.
Het duurt uren eer ik in slaap geraak en lig vaak wakker van wat er overdag gebeurd is, met kinderen in de klas, op school, maar evengoed van iets wat ik overdag heb gehoord, de reactie van een ander,… of omdat ik hier of daar geluid hoor of een onbekend licht van buiten zie schijnen, een hond die blaft in de buurt, …. en van het minste ben ik klaarwakker.
Ik werk in Sint-Jans-Molenbeek, dat weten lezers hier intussen wel, en dat is best een heftige intense omgeving. Een trein ‘s ochtends overvol mensen, de piepende signalen van de metro, deuren die met veel lawaai open en dichtslaan, het geluid van huilende kinderen, of iemand die staat te roepen, de drukte van de markt waar ik ‘s ochtends doorheen stap, sirenes doorheen de dag, het artificiële licht in de lokalen, de akoestiek in de eetzaal,… Als ik er zo bij stilsta, is het wel een heleboel ‘prikkels’ op een hoop.
Maar ik werk al als kleuterjuf sinds 1982, dus zal er wel genoeg zijn wat me in die job houdt. En in Molenbeek 😉
Er bestaat voor mij geen mooier werk als wat ik doe. Tussen de kinderen zitten, letterlijk, met gezellig gewoel en gespeel rondom mij, en kijken naar hoe boeiend dat toch allemaal is. Overal gebeurt wel iets en al die kleine mannen dagen mijn creativiteit voortdurend uit. Samen prutsen, knoeien, lijmen, tekenen, schilderen, buizen bij elkaar binden, met planken een glijbaan maken, ladders opkruipen, zingen en tiktak spelen, onnozel doen en lachen en knuffelen,…
Jaja, er moeten nog heel veel andere dingen op een dag. Er zijn ook ouders die te woord gestaan worden, er zijn werkgroepen en vergaderingen, toezichten, feesten, overlegmomenten, nieuwe kindjes die moeten opgevangen worden en dat is lang niet altijd zo vanzelfsprekend, wenmomenten en huisbezoeken, voor- en naschoolse contacten met ouders,…. er is heel veel naast die klas.
Maar zoals hierboven staat doe ik dit werk nu bijna 36 jaar en ben ik het nog lang niet moe.
Alleen vraagt het wel tot bijna het uiterste van mijzelf.
Dat ik zo slecht slaap, doet er geen goed aan. Het is ook de reden dat ik op dit moment een tijdlang in ziekteverlof ben.
Maar ik heb ondertussen al wel een en ander geleerd.
Namelijk hoe belangrijk het is dat ik ruimte en tijd moet hebben naast dat werk om bij te tanken, om voor mezelf te zorgen vooral. Eten, slapen, ik doe veel yoga en ademsessies, ik mediteer en doe yoga nidra ‘s avonds, dus eigenlijk staat vanaf ik thuiskom tot ik ga slapen, mijn avond in het teken van ‘wat heeft mijn lijf en geest nodig om tot rust te komen en alles te verwerken zodat ik een goeie nacht heb?’
En nu ik even thuis ben, staat mijn hele dag in het teken van een goeie nachtrust. (Vermoeiend soms 😉 ).
En dat is iets waar ik altijd rekening mee (zal) moet(en) houden. Dat ik niet nog veel dingen kan gaan doen, dat ik vooral heel goed de tijd moet nemen om te zorgen voor die rust. Iets waar niet-hsp-ers misschien veel minder mee bezig zijn (alhoewel …  het schrijnende aantal burnouts tegenwoordig…).
Bovendien hoor ik op oudercontacten erg vaak dat kinderen op die jonge leeftijd toch wel veel nachtmerries hebben, niet goed slapen, ‘s nachts bij de ouders in bed kruipen of wat lopen te wandelen door het huis,… en als ik daar nu zo bij stilsta is daar misschien wel een reden voor: (te) veel kinderen in een klas en dus vaak veel rumoer, veel kinderen op de speelplaats, in een eetzaal allemaal samen, …
Maar toch… daar pleit ik voor: ervoor durven gaan om alles een tandje trager te doen lopen. Op het ritme van de kinderen en niet andersom. Veiligheid, rust en geborgenheid. Luisteren. Tijd om te luisteren en te kijken. Het is de enige weg om werkelijk te ‘zien en te horen’ wat er gebeurt in de klas en met kinderen. In hun beleving.
Er wordt zoveel over meditatie en mindfulness geschreven tegenwoordig, en dat is prachtig, maar het zou zover niet moeten hoeven komen. Er zou gewoon meer tijd moeten kunnen zijn. Vertraag-tijd. Verstil-tijd.
Tijd maken om te luisteren en te kijken. Tussen de kleuters kunnen gaan zitten en kijken. En hier en daar een interventie doen als het nodig is. Verstillen en vertragen.
Ik denk dat de hele wereld daar beter van kan worden.
(Maar nogmaals… niemand hoeft akkoord te gaan, het is mijn persoonlijke mening).
Om Shanti.

About krisvandenbroeck

Ik ben Juf, afgestudeerd in 1982, en doorheen alle voorbije 36 jaar rondgezworven, op zoek naar altijd beter, mooier, nieuwer, ... Met veel ups en downs, maar ontzettend veel mooie jaren al achter de rug. Juf van Het Toverklasje maar nu klaar voor een nieuwe uitdaging: samen met mijn parallelcollega gaan we co-teachen. Toverklasje wordt Wonderwoud, en hopelijk kunnen we die prachtige naam ten volle leven. En delen, hier op de site, met verhalen over onze kleine Wondertjes.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s