Author Archives: krisvandenbroeck

About krisvandenbroeck

Schrijven is één van de belangrijkste mogelijkheden die ik heb. Naar de wereld kijken en voelen wat dat met me doet. En dan woorden geven. En delen. Soms donkere berichten, maar laat me vooral de Liefde in the picture zetten.

Een verteltafel groeit…

Standard

Juf had het eigenlijk niet door toen we zes weken geleden startten met het ‘Klein Duimpje’s’ project, maar wat begon met een schoenendoos en een kleurplaat, groeide uit tot een heel verteltafereel.

 

Klein Duimpje was nog lang niet ‘gekend’, dat duurt altijd wel eventjes voor jonge kleuters, maar ze waren wel zeer geïnteresseerd door die kleurplaat, waar ze deuren en klein duimpjes uit konden knippen om ze dan op de schoenendoos te plakken. Dat die deuren niet openkonden, was in eerste instantie geen probleem… het leek alsof ze er niet bij stilstonden dat daar een oplossing of mogelijkheid was om dieper door te spelen en hun fantasie te prikkelen. Dus toen ik zelf voorstelde ze ook werkelijk open en dicht te laten gaan, was het hek van de dam!

Dag twee trokken ze al naar onze buurklas, waarmee we samenwerkten aan dit project. Om ons huisje van Klein Duimpje te tonen, en vooral te laten zien dat er binnenin lichtjes waren… het zette Molenbos, onze samenwerkklas, aan tot een uitdaging: ‘maak een huis voor de Reus’. In elk geval waren ze daar zwaar onder de indruk van ons voorlopig klein maar fijne huisje.

Omdat er steeds meer deuren en klein duimpjes werden geknipt, en meer kleuters een schoenendoos meebrachten, maakten we het geheel wat groter. Er kwam een groot karton op de tafel, waar we de – toen al drie – huisjes aan elkaar vastmaakten. Klein Duimpje heeft tenslotte zes broers en ouders, dus iedereen moet er bijkunnen. Zelfs een potje bloemen aan de voordeur werd voorzien.

Het enige probleem bleken de lichtjes die steeds naar beneden vielen, maar daar ergerde Juf zich zelf meer over dan de kinderen 🙂

Tijd om het wat groter te gaan zien. De Toverketjes genoten er al van om deurtjes open en dicht te doen, maar het mocht wel een heel tafereel worden, vond Juf. We hadden nog ergens een groot karton staan waar we iets Monetachtigs op hadden geschilderd, herinnerden we ons, en een stuk ervan kon perfect dienen als achterwand voor het bostafereel. Enkele kleuters namen de uitdaging aan om het gras te schilderen, rondom het huisje. Er mocht wel verf op de ondergrond, maar niet in en op de dozen. Die hadden ze immers al zo goed versierd.

Er moest nog een ‘hemel’ komen, en die wilden ze lekker donker, want bij Klein Duimpje was het ook wel veel nacht, en intussen had Juf een grote bak vol stenen van allerlei vormen en formaten in de klas gebracht. Steentjes en Klein Duimpje… dat gaat namelijk zeer goed samen…

De volgende week zetten we in met een pijlenwandeltocht. Niet zo eenvoudig, krijtpijlen trekken op de straat, maar oefening baart kunst. We deden nadien nog een paar wandelingen op die manier en uiteindelijk ontdekten we een paar goeie truukjes. Zoals: ‘je moet met je krijtje op de grond achteruit stappen’.

En de sterrenhemel van het huisje in het donkere bos kreeg ook vorm ondertussen. Timo vond dat de sterren geluid moesten maken, en daar vonden we ook een oplossing voor: belletjes aan de touwen waarmee de sterren omhoog hingen. Wij lossen letterlijk alles op.

Sterren werden geknipt, en bomen voor de achterwand. Plastic bloemen groeiden mee door de daken van het huisje ;-), en stilaan begonnen er kleuters met kleine duplo-figuren te spelen met het geheel.

In de gang aan de klas verschenen stenen weggetjes.

En toen deden we klasoverschrijdend atelier met Molenbos. In onze klas werden stokpoppen gemaakt van reuzen en klein Duimpjes. Molenbossers, Toverklassers en zelfs kinderen van de 2e graad (die toevallig op bezoek waren), hielpen elkaar bij het knippen, plakken, in elkaar knutselen en waarderen (ook belangrijk natuurlijk!).

En nadien kwamen we allemaal samen en hielden we een toonmoment met beide klassen.

En toen gingen we bomen knutselen voor het donkere bos. Inmiddels hadden Juf Sofie van Molenbos en ikzelf het plan opgevat om Klein Duimpje in een poppenspel te gieten, met ons decor als decor dus 🙂 Bovendien waren ze in Molenbos stevig aan het werk aan hun huis van de Reus, en eens dat klaar was, kon er theater gespeeld worden.

De bomen werden voorlopig klaargemaakt en kijk, daar kwam het reuzenhuis van Molenbos! Juf kon er bijna helemaal zelf in, trouwens. Iedereen kwam erbij zitten en het poppenspel kon beginnen (we hadden vooraf ook gekozen en gestemd over welke poppetjes de verschillende figuren zouden zijn, en leenden nog wat materialen van andere juffen – een winkelkar bvb, waarmee Klein Duimpje zijn broers gemakkelijk zou kunnen vervoeren door het bos – Juf Sofie had ook maar twee handen en we moesten creatief zijn!).

In de gang werden nadien nog langere wegen gelegd met de keien en steentjes. Juf bracht ook edelstenen mee, die zo mooi blonken dat ze werkelijk niet te weerstaan waren.

Want de volgende maandag… gingen we weer wandelen, maar niet zomaar… we volgden een geheimzinnig spoor van kleine steentjes dat startte aan de schoolpoort, de hele stoep verderging, wij maar rapen, en de grote zakken vullen, en over het zebrapad, tot we in de verte Molenbossers ontwaardden… whoohoo! dàt was leuk!

Echte Klein Duimpjes dus!

We namen wat extra tijd die week om onze bomen ook blaadjes en zo te geven, Klein Duimpje verkende zijn huis en het bos (zie de foto van Timo…) en er waren ook laarzen in de klas (al twee weken, maar ze werden nu pas ontdekt). Grote laarzen, dus, om grote Reuzen mee te zijn.

Al werden die laarzen dus niet alleen voor ‘voeten’ gebruikt… soms een beetje gek, die Toverketjes.

Het hele decor werd na drie weken gebruikt op ons Winterfeest, in de grote Vertel- en Knutseltent met Kijktafel. Het hing intussen vol lichtjesslingers en werd met tekeningen versierd. Na dat weekend kwam het terug in de klas, en kreeg het opnieuw een plek, in het midden van de ruimte op de Loose parts-tafel. De edelstenen, denappels, houtschijven, lichtjes, … alles lag er nog en er kon de hele tijd mee gespeeld worden. En toen hing er plots een rode draad aan onze deur…

Die bracht ons naar de klas van Juf Els, waar we meteen groot schilderpapier meenamen en terug in de klas kennismaakten met Ossip en Wawa en hun onverwachte avontuur… maar dat is weer een ander verhaal ❤

 

Advertisements

Nieuwjaarsbrief van Juf

Standard

Liefste ToverKetjes,

met mijn briefje sta ik klaar

in dit hele nieuwe jaar

Samen gaan we Toveren

met geel en groen en blauw

met rood en gouden randjes

met regen en met zonneschijn

met lichtjes overal

Samen gaan we Wandelen

Klein Duimpje en de Reus

We maken wilde plannen

en snuiten onze neus

Samen gaan we Vieren

elke dag opnieuw

‘t is Feest ‘t is Feest

voor iedereen

en niemand is alleen. 

Een hele dikke knuffel van Juf

1 januari 2018

vuurwerk

 

Lichtjes

Standard

IMG_20171214_103749

Helemaal in de ban van lichtjes. Voor de Kerstactie op school maken we Lichtjes. In de klas spelen we met Lichtjes. In de kring geven we een Lichtje door aan elkaar. Juf probeert duidelijk te maken wat dat kan betekenen: een Lichtje zijn, voor elkaar. Samen in de kring, samen stil zijn, samen lachen en spelen en een mooi liedje leren, erbij zijn, voor elkaar zorgen, voor het materiaal zorgen, … een mooie tijd, die Kerstperiode, een dankbare periode ook.

Met zoutdeeg, door Wail en Timo bereid, maken we een kaarsenhouder. Strijkparels als decoratie erin, en na het bakken gaan we vernissen. Een blinkend stralend Lichtje.

Juf haalt heel veel LedLichtjes in de klas. Hoe donkerder ons lokaal, hoe mooier het wordt met al die ‘vlammetjes’ die heen en weer lopen, zwaaien, waarmee gebouwd wordt en gespeeld. Zo’n Lichtje aan en uit doen is al leuk op zich, trouwens! Maar met het Tiktakhuisje erbij wordt het nog fijner: op een moment hoor ik iemand zeggen dat het een Lichtjeskasteel is, en nog wat later: ‘het huisje staat in brand!’ en zie dat het vol Lichtjes staat, er wordt weer ‘brandweer’ gespeeld (dat ik daar niet aan gedacht heb een paar maanden geleden toen dit thema zo hot was in de klas!).

Omdat het zo gezellig is, zitten we ook af en toe wat langer in ons kringetje. Nieuwjaarsversje oefenen samen, muziek luisteren, met de Lichtjes draaien en zwaaien, en de Adventskrans erbij natuurlijk! We tellen af naar Kerstmis…

Ons ‘Gouden plan’ in uitvoer

Standard

Veel te lang geleden is het, dat Juf hier nog eens postte. We hebben het nogal druk, met vanalles en nog wat. Vooral met plannen uitvoeren die werden gemaakt. Dat is namelijk nogal belangrijk in het leven: een gouden plan maken en dat ook daadwerkelijk aanpakken. Zoals onze wandelingen. Juf zocht wat foto’s bij elkaar van de allereerste tocht door Molenbeek, de tweede schooldag van september. Om haar geheugen even op te frissen… manmanman… wat was dat… fluohesjes die niet dichtbleven en dus om de haverklap van schouders gleden, kleuters die geen hand wilden geven, juffen die nogal gespannen waren want ‘wat ging dat geven, zo de eerste schooldag voor sommigen en al meteen op stap en gaat dat wel lukken en als we maar geen ongelukken krijgen en hebben we iedereen wel mee en nu is die schoen weer open, en mannen, maak nu toch eens een rij, en hélaba, jullie moeten wel achter elkaar blijven hé, en ‘oh nee, dat gaat hier mis!’… een gouden plan… jaja…

 

 

Maar intussen zijn we half november. We hebben het niet opgegeven, nee. Halsstarrig en koppig als we zijn, zijn we blijven wandelen.

En na een keer of 10 (zelfs na de derde keer trouwens) gaat dat dus supergoed. We zijn het gewoon om ons klaar te maken rond kwart over negen op maandagochtend. We maken samen plannen over waar we naartoe willen. We deden al een zoektocht met het Drakenklasje, waarbij we voor elkaar een pijlenweg maakten, die dan weer aanleiding gaf om ook in de klas iets met pijlen te doen. We lopen (redelijk) ontspannen op het voetpad en blijven (zo goed als) ‘netjes in de rij’ 😉 We beginnen te letten op elkaar, en te zorgen dat we een hand geven aan het vriendje dat naast ons loopt, we zien ook wat er op de straat gebeurt, we hoeven niet meer naar beneden te kijken om te zien waar we onze voeten neerzetten, maar we kunnen rondkijken en vanalles opmerken. Auto’s, en speciale huizen of deuren, straten, mensen, we wandelen elke week langs het park vlakbij de school waar druk gewerkt wordt, we ontdekken leuke plekjes om te zitten of even te spelen, we praten onderweg met elkaar over wat we allemaal zien en horen en ruiken,…

Elke maandag dus, weer of geen weer (al hebben we daar al ontzettend veel geluk mee gehad… één keer regen op al die weken tijd en dan nog getrakteerd op een prachtige regenboog… dat kan tellen) de grote rode poort uit en naar links of rechts, in één grote groep of in twee groepen, met veel ‘groot’ volk (mama’s of papa’s dus, of extra juffen die op bezoek kwamen, of zoals morgen toekomstige juffen) of weinig, we blijven stappen. We zijn immers Ketjes van Molenbeek. En daar zijn we best heel fier op!

IMG_20170925_100417

Toverklasje wordt even Toverpap

Standard

IMG_20170715_064025

In de vakantie werkt Juf bij Toverpap, een one-woman-organisatie 🙂 die yogalesjes en creatieve workshops organiseert voor kleuters vanaf 2 jaar oud.

Vandaag start ons Tovertuinkamp. Vier dagen buiten in de Tovertuin, die met een paar ingrepen omgebouwd is tot een mooie speelplek (al vinden we het zelf 😉 ). Ons thema wordt ‘aarde, water, lucht en vuur’, wat kan er mooier zijn als je vier dagen buiten ‘kampeert’? Stenen en zand, klei, hout, modder, water, de wind en de wolken, tekenen, knutselen, spelletjes spelen, koken en bakken, muziek maken, de zon (die achter de wolken zit) groeten, picknicken, verhalen vertellen,…

Het is hier nog heel stil nu, maar over een uurtje komt mijn eerste gast aan, en dan gaan we gewoon genieten. Spannend, een uitdaging, een avontuur. Start! ❤

Een gouden plan

Standard

Vanaf 3 september gaan we stappen.

Elke week het blokje om.
Of iets verder.
Door Molenbeek Laag.
Door Molenbeek Hoog.
Over het Water.
Bootjes kijken.
Onder de grond.
Rijden met de metro.
Of met de bus.
Of nog iets verder.
Maar vooral stappen.
En kijken.
En praten.
En vertellen wat we zien.
En zorgen voor elkaar op straat.
En ontdekken.
Elkaars’ huis
of dat van oma en opa
of het park een tuin een fabriek
En nadien

met al die indrukken
ons Toverklasje ‘versieren’ 
met gouden schilderijen

een gouden randje rond een boeiend avontuur.


img_20170630_094801.jpg

Een spannende uitstap!

Standard

IMG_20170616_093859

IMG_20170612_090403

Het Toverklasje gaat op stap, en dat moeten we voorbereiden.

We gaan immers met de metro en de trein helemaal naar het huis van Juf.

Dus maken we een kalender en tellen af hoeveel keer we nog moeten slapen.

De eerste dagen was dat allemaal nog wat onwezenlijk, het leek zo veraf, en we moesten nog zo veel keer naar huis of weekend… maar kijk, op dit moment moeten we maar twee keer meer in bed 😊 (middagdutjes niet meegerekend!).

We zetten streepjes op onze kalender voor elke mama, papa of opa die ons komt vergezellen. Ze zullen in Teralfene niet weten wat ze zien 😉

 

 

In de tuin van Juf wonen Elfjes en Kabouters. ‘Echt?’, vroeg Quinn toen de Bosbekers even op bezoek waren in ons klasje. ‘Wauw!’, zei Renee, en Zana begon een heel verhaal te vertellen. Maar Juf weet dat als je heel stil bent, je ze kan zien. Want ze zorgen voor de bloemen en het gras, voor de moestuin en de bijtjes en de vlinders.

In de klas wordt alles voor eventjes een beetje zoals bij de Elfjes.

We mogen de mooie doeken van juf Nele gebruiken en Juf heeft er ook wat mee. Daar maken we onze vleugels van. Er zijn ook knippapieren met Elfjes, en klei en aarde en echte bloemen en planten en blaadjes. We maken kronen, en elfenkastelen. We knippen bloemen en planten ze in de klei. We ruiken de tuin al van in de klas, zo geurig en fleurig!

En we maken een groot knutselwerk natuurlijk. Met blauw en groen, in alle schakeringen, met elfjes en echte blaadjes op zelfklevend papier. Zo groot als onze werktafel. De grote lampen aan het plafond blijven uit. We doen alles met onze lichtjesslingers. Dat maakt het nog zo feeëriek in onze klas. Nu alleen nog vertrekken!

Het verslag volgt!